اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) یا BPD یکی از اختلالات شخصیت است که می‌تواند با دشواری در تنظیم هیجان‌ها، بی‌ثباتی در روابط بین‌فردی، نگرانی از طردشدن و نوسان در احساس هویت همراه باشد. این ویژگی‌ها ممکن است بر روابط عاطفی، زندگی خانوادگی، تحصیل و کار تأثیر بگذارند. در سال‌های گذشته، اختلال شخصیت مرزی در
اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) یا BPD می‌تواند در افراد مختلف، با شدت‌ها و الگوهای متفاوتی از مشکلات هیجانی، رفتاری و بین‌فردی بروز پیدا کند. برای مثال، در یک فرد ممکن است تکانشگری و رفتارهای پرخطر برجسته‌تر باشند؛ در فردی دیگر، ترس از طرد شدن، وابستگی به روابط نزدیک یا گرایش به سرزنش خود
اگر درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) را شروع کرده‌اید، ممکن است بعد از مدتی این سؤال برایتان مطرح شود که «از کجا بفهمم درمان واقعاً دارد اثر می‌کند؟». پاسخ به این سوال همیشه ساده نیست. بهبود در درمان معمولاً به معنای این نیست که فرد ناگهان دیگر عصبانی نمی‌شود، هیچ تعارضی در روابطش ندارد یا
علائم اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder- BPD) در مردان ممکن است به شکل خشم شدید، رفتارهای تکانشی، حساسیت به طردشدن، نوسانات هیجانی و دشواری در حفظ روابط پایدار بروز کنند. بااین‌حال، این نشانه‌ها در همه مردان مبتلا یکسان نیستند و وجود یک یا چند مورد از آن‌ها به‌تنهایی به معنای ابتلا به اختلال شخصیت
اختلال شخصیت مرزی (BPD) و اختلال افسردگی اساسی دو وضعیت متفاوت‌اند، اما بعضی از نشانه‌های آن‌ها، مانند احساس پوچی، غمگینی، ناامیدی و دشواری در روابط، ممکن است هم‌پوشانی داشته باشند. تفاوت اصلی این دو اختلال در مجموعه علائم، الگوی بروز و تداوم مشکلات و سابقه روان‌شناختی فرد است؛ نه صرفاً در شدت ناراحتی یا سرعت
گاهی یک اتفاق کوچک می‌تواند احساساتی بسیار شدید ایجاد کند؛ احساسی که به‌سرعت بالا می‌رود، ذهن را درگیر می‌کند و تصمیم‌گیری را دشوار می‌سازد. در اختلال شخصیت مرزی (BPD)، این تجربه ممکن است با حساسیت هیجانی بالا و دشواری در بازگشت به تعادل عاطفی همراه باشد. برای درک این تجربه، لازم است فراتر از ظاهر
اگر درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) را شروع کرده‌اید اما احساس می‌کنید تغییر قابل‌توجهی اتفاق نیفتاده است، احتمالاً این سؤال برایتان مطرح شده است که «چرا درمان شخصیت مرزی برای من جواب نمی‌دهد؟». این سؤال مهمی است، اما پاسخ آن همیشه این نیست که «درمان BPD مؤثر نیست» یا «من به درمان پاسخ نمی‌دهم». درمان
اختلال شخصیت مرزی یا BPD یک اختلال قابل درمان است و درمان آن معمولاً بر روان‌درمانی ساختاریافته، برنامه درمانی فردمحور و رسیدگی هم‌زمان به مشکلات همراه استوار است. روش‌هایی مانند رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT)، درمان مبتنی بر ذهنیت‌سازی (MBT)، طرحواره‌درمانی و برخی رویکردهای روان‌درمانی تخصصی برای BPD در پژوهش‌ها بررسی شده‌اند. با این حال، شواهد علمی
اگر به اختلال شخصیت مرزی (BPD) مبتلا هستید یا به دلیل بی‌ثباتی شدید هیجانی، تکانشگری، مشکلات روابط، خودآسیب‌رسانی یا ترس شدید از رهاشدن به دنبال درمان هستید، احتمالاً نام رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) را شنیده‌اید. از جمله سوالات مهم در میان مراجعین این است که “آیا DBT می‌تواند برای من مناسب باشد؟”، “رفتاردرمانی دیالکتیکی چه مشکلاتی
درمان داروییBPD در اختلال شخصیت مرزی (BPD) با نوسانات هیجانی شدید، ترس از رهاشدگی، رفتارهای تکانشی و اختلال در روابط بین‌فردی مشخص می‌شود. یکی از سوالات رایج بیماران و خانواده‌های افراد مبتلا به BPD این است که “آیا دارو می‌تواند BPD را درمان کند؟ چرا بعضی داروها جواب نمی‌دهند؟”. در این مقاله، نقش درمان داروییBPD، دلایل
