اعتمادبهنفس بعد از مهاجرت ممکن است حتی در افرادی که پیش از مهاجرت احساس خوبی نسبت به خودشان داشتهاند، کاهش پیدا کند. مهاجرت فقط تغییر محل زندگی نیست؛ بلکه معمولاً با تغییر همزمان محیط اجتماعی، زبان، شغل، روابط، جایگاه اجتماعی و احساس تعلق همراه است. به همین دلیل، طبیعی است که بعضی افراد در ماهها
اگر هم سابقه تروماهای کودکی دارید و هم علائم شخصیت مرزی (BPD) را تجربه میکنید، یک درمان واحد برای همه افراد مناسب نیست. انتخاب درمان به علائم غالب، شدت مشکلات و اهداف درمانی بستگی دارد. در صورت بیثباتی شدید هیجانی، تکانشگری یا خودآسیبرسانی، DBT میتواند گزینه مهمی باشد؛ اگر طرحوارههای ناسازگار و الگوهای عمیق و
مهاجرت فقط تغییر یک آدرس یا جابهجایی از یک کشور به کشور دیگر نیست. برای بسیاری از افراد، مهاجرت به معنای تغییر بخشهای مختلف زندگی است؛ از زبان و روابط اجتماعی گرفته تا شغل، سبک زندگی، ارزشها و حتی تصویری که فرد از خودش دارد. ممکن است فردی قبل از مهاجرت دقیقاً بداند چه کسی
اگر شما یا یکی از نزدیکانتان با اختلال شخصیت مرزی (BPD) مواجه هستید، احتمالاً یکی از مهمترین پرسشها این است: «برای درمان اختلال شخصیت مرزی باید به چه درمانگر متخصص BPD مراجعه کنم؟» پاسخ این سؤال فقط پیدا کردن یک روانشناس یا رواندرمانگر نیست. درمان BPD میتواند به ارزیابی دقیق، برنامه درمانی مشخص، رویکرد رواندرمانی
گاهی یک اتفاق کاملاً معمولی، ناگهان با تجربهای بسیار ترسناک همراه میشود؛ قلبتان بهشدت میتپد، نفس کشیدن سخت میشود، دستهایتان میلرزد و احساس میکنید اتفاق خطرناکی در حال رخ دادن است. شاید حتی برای چند لحظه با خودتان فکر کنید: «نکند دارم سکته میکنم؟» «نکند بیهوش شوم؟» «نکند کنترلم را از دست بدهم؟» اگر چنین
تراپی یا رواندرمانی یکی از مؤثرترین راهکارهای بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی است. اما در تجربه بالینی من، بسیاری از مراجعان پیش از شروع جلسات، انتظارات اشتباهی از تراپی دارند که میتواند هم روند درمان را کُند کند و هم موجب نارضایتی آنها شود. در این مقاله به بررسی رایجترین این انتظارات، دلایل آنها
