اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) یا BPD یکی از اختلالات شخصیت است که می‌تواند با دشواری در تنظیم هیجان‌ها، بی‌ثباتی در روابط بین‌فردی، نگرانی از طردشدن و نوسان در احساس هویت همراه باشد. این ویژگی‌ها ممکن است بر روابط عاطفی، زندگی خانوادگی، تحصیل و کار تأثیر بگذارند. در سال‌های گذشته، اختلال شخصیت مرزی در
اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) یا BPD می‌تواند در افراد مختلف، با شدت‌ها و الگوهای متفاوتی از مشکلات هیجانی، رفتاری و بین‌فردی بروز پیدا کند. برای مثال، در یک فرد ممکن است تکانشگری و رفتارهای پرخطر برجسته‌تر باشند؛ در فردی دیگر، ترس از طرد شدن، وابستگی به روابط نزدیک یا گرایش به سرزنش خود
اگر درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) را شروع کرده‌اید، ممکن است بعد از مدتی این سؤال برایتان مطرح شود که «از کجا بفهمم درمان واقعاً دارد اثر می‌کند؟». پاسخ به این سوال همیشه ساده نیست. بهبود در درمان معمولاً به معنای این نیست که فرد ناگهان دیگر عصبانی نمی‌شود، هیچ تعارضی در روابطش ندارد یا
علائم اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder- BPD) در مردان ممکن است به شکل خشم شدید، رفتارهای تکانشی، حساسیت به طردشدن، نوسانات هیجانی و دشواری در حفظ روابط پایدار بروز کنند. بااین‌حال، این نشانه‌ها در همه مردان مبتلا یکسان نیستند و وجود یک یا چند مورد از آن‌ها به‌تنهایی به معنای ابتلا به اختلال شخصیت
اختلال شخصیت مرزی (BPD) و اختلال افسردگی اساسی دو وضعیت متفاوت‌اند، اما بعضی از نشانه‌های آن‌ها، مانند احساس پوچی، غمگینی، ناامیدی و دشواری در روابط، ممکن است هم‌پوشانی داشته باشند. تفاوت اصلی این دو اختلال در مجموعه علائم، الگوی بروز و تداوم مشکلات و سابقه روان‌شناختی فرد است؛ نه صرفاً در شدت ناراحتی یا سرعت
گاهی یک اتفاق کوچک می‌تواند احساساتی بسیار شدید ایجاد کند؛ احساسی که به‌سرعت بالا می‌رود، ذهن را درگیر می‌کند و تصمیم‌گیری را دشوار می‌سازد. در اختلال شخصیت مرزی (BPD)، این تجربه ممکن است با حساسیت هیجانی بالا و دشواری در بازگشت به تعادل عاطفی همراه باشد. برای درک این تجربه، لازم است فراتر از ظاهر
