در طول سالها فعالیت تخصصی در حوزه روانشناسی بالینی و تراپی، بارها شاهد الگوهایی بودهام که روابط فرد و دیگران را مختل میکنند. یکی از پرتکرارترین این الگوها، اختلال شخصیت خودشیفته (NPD) است. این اختلال تنها به غرور یا اعتماد به نفس بالا محدود نمیشود؛ بلکه الگوی پایدار شخصیتی است که میتواند باعث مشکلات جدی
در دنیای امروز که سرعت زندگی بسیار بالاست و دسترسی به خدمات حضوری همیشه ممکن نیست، تراپی آنلاین به یک راهکار مؤثر و کاربردی تبدیل شده است. افراد با استفاده از این روش میتوانند بدون محدودیت مکانی و زمانی با تراپیست آنلاین یا روانشناس آنلاین ارتباط برقرار کنند و به سلامت روان خود رسیدگی کنند.
تراپی یا رواندرمانی یکی از مهمترین مسیرهای بهبود سلامت روان است و انتخاب روش مناسب آن، یعنی درمان حضوری یا تراپی آنلاین؛ میتواند تأثیر بسیار زیادی بر کیفیت درمان و تجربه مراجع داشته باشد. انتخاب درست، به ویژه برای افراد خارج از ایران یا کسانی که دسترسی محدود به روانشناس فارسیزبان دارند، اهمیت بیشتری پیدا
تصمیم برای شروع تراپی، برخلاف تصور رایج، معمولاً از دل یک «بحران ناگهانی» بیرون نمیآید. اغلب افراد مدتها با نشانههای روانشناختی زندگی میکنند، آنها را نادیده میگیرند یا با خود میگویند: «خودم درستش میکنم»، «زمان حلش میکند»، «دیگران بدتر از مناند». اما یک سؤال اساسی اینجاست که؛ “چه زمانی واقعاً باید تراپی را شروع کنیم؟”
اختلالات شخصیت و مشکلات بینفردی همراه با آنها، از مهمترین چالشهای سلامت روان هستند که میتوانند روابط، کیفیت زندگی و عملکرد اجتماعی و شغلی افراد مبتلا را تحت تأثیر قرار دهند. این اختلالات اغلب با الگوهای پایدار رفتاری، شناختی و هیجانی همراه هستند که بدون کمک تخصصی، مدیریت آنها دشوار است. خوشبختانه، تراپی روانشناسی، بهویژه
اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder-BPD) یک اختلال هیجانی است که با بینظمی شدید هیجانی یا آنچه به آن بیثباتی عاطفی گفته میشود، شناخته میشود. اگرچه اختلال شخصیت مرزی هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار میدهد، اما نحوه بروز علائم و تجربههای افراد میتواند بین دو جنس متفاوت باشد. شناسایی نشانههای اختلال
