وقتی درباره رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) جست‌وجو می‌کنید، ممکن است با عبارت‌هایی مانندDBT جامع، آموزش مهارت‌های DBT، درمان فردی مبتنی بر DBT یا مهارت‌آموزی DBT روبه‌رو شوید. اما آیا همه این موارد یک نوع درمان هستند؟ پاسخ به این سوال “خیر” است. استفاده از مهارت‌های DBT در یک جلسه روان‌درمانی با اجرای یک برنامه جامع DBT
گاهی مشکل اصلی فرد این نیست که «هیجان دارد»، بلکه شدت، سرعت یا نحوه واکنش به هیجان‌ها باعث می‌شود کنترل رفتار و تصمیم‌گیری دشوار شود. برای مثال، ممکن است خشم در مدت کوتاهی بسیار شدید شود، یک اتفاق کوچک اضطراب زیادی ایجاد کند، فرد بعد از یک واکنش تکانشی احساس پشیمانی کند یا در زمان
رفتاردرمانی دیالکتیکی یا DBT یکی از رویکردهای ساختاریافته و مبتنی بر شواهد (Evidence-based) در روان‌درمانی است که به‌ویژه برای افرادی که با بی‌ثباتی هیجانی، رفتارهای تکانشی، خودآسیب‌رسانی و مشکلات شدید در روابط بین‌فردی مواجه هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش ابتدا برای درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) توسعه یافت و امروزه در قالب پروتکل‌های
