اگر شما یا یکی از نزدیکانتان با اختلال شخصیت مرزی (BPD) مواجه هستید، احتمالاً یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این است: «برای درمان اختلال شخصیت مرزی باید به چه درمانگر متخصص BPD مراجعه کنم؟» پاسخ این سؤال فقط پیدا کردن یک روانشناس یا روان‌درمانگر نیست. درمان BPD می‌تواند به ارزیابی دقیق، برنامه درمانی مشخص، رویکرد روان‌درمانی
گاهی یک اتفاق کاملاً معمولی، ناگهان با تجربه‌ای بسیار ترسناک همراه می‌شود؛ قلبتان به‌شدت می‌تپد، نفس کشیدن سخت می‌شود، دست‌هایتان می‌لرزد و احساس می‌کنید اتفاق خطرناکی در حال رخ دادن است. شاید حتی برای چند لحظه با خودتان فکر کنید: «نکند دارم سکته می‌کنم؟» «نکند بیهوش شوم؟» «نکند کنترلم را از دست بدهم؟» اگر چنین
تراپی یا روان‌درمانی یکی از مؤثرترین راهکارهای بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی است. اما در تجربه بالینی من، بسیاری از مراجعان پیش از شروع جلسات، انتظارات اشتباهی از تراپی دارند که می‌تواند هم روند درمان را کُند کند و هم موجب نارضایتی آنها شود. در این مقاله به بررسی رایج‌ترین این انتظارات، دلایل آنها
درمان داروییBPD در اختلال شخصیت مرزی (BPD) با نوسانات هیجانی شدید، ترس از رهاشدگی، رفتارهای تکانشی و اختلال در روابط بین‌فردی مشخص می‌شود. یکی از سوالات رایج بیماران و خانواده‌های افراد مبتلا به BPD این است که “آیا دارو می‌تواند BPD را درمان کند؟ چرا بعضی داروها جواب نمی‌دهند؟”. در این مقاله، نقش درمان داروییBPD، دلایل
احتمالاً تا به حال نمایش بندبازها را تماشا کرده‌اید. افرادی که روی یک بند باریک حرکت می‌کنند و هر لحظه احتمال سقوط آنها وجود دارد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی یا BPD نیز دقیقاً روی نوار باریکی از احساسات، ترسها و آرزوها حرکت می‌کنند. برخی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، در شرایط فشار
بی‌حسی عاطفی حالتی است که در آن فرد احساس می‌کند ارتباطش با هیجان‌های خود کم‌رنگ یا حتی قطع شده است. در این شرایط، نه اتفاقات خوشایند مانند گذشته باعث شادی می‌شوند و نه رویدادهای ناراحت‌کننده واکنش عاطفی معمول را ایجاد می‌کنند. بسیاری از افراد این تجربه را به شکل «احساس پوچی»، «ربات بودن» یا «زندگی
